Skrzydła się prostują, motyl czeka

Co tak spokojnie wisi pod liściem? Nina dostrzega tam poczwarkę. Patrzy z daleka, cicho i uważnie. Osłonka drży, pojawia się rysa. Widać głowę, po chwili także nogi. Dorosły motyl powoli się wysuwa. Skrzydła się prostują, motyl czeka. Stają się gładkie, twardnieją i schną. Gdy skrzydła są gotowe, może wzlecieć. Wtedy zaczyna się pierwszy lot. Mocno się trzyma pustej osłonki. Pod nią zwisa ze skrzydłami w dół. Z początku są małe, miękkie, pomarszczone. Płyn z jego ciała powoli je wypełnia. Jak wachlarz stają się szerokie. Nina cierpliwie patrzy z daleka. Rozłożone skrzydła schną i twardnieją. Na koniec motyl otwiera je szeroko. Skrzydła się prostują, motyl czeka. Stają się gładkie, twardnieją i schną. Gdy skrzydła są gotowe, może wzlecieć. Wtedy zaczyna się pierwszy lot. W słońcu leci i siada na kwiecie. Pusta osłonka zostaje na gałązce.

Was hängt so still unter dem Blatt? Nina sieht dort eine Puppe. Sie schaut ganz ruhig aus der Ferne. Die Hülle bebt, ein feiner Riss erscheint. Kopf und Beine kommen nun hervor. Der erwachsene Falter schlüpft heraus. Die Flügel öffnen sich; er wartet. Sie werden glatt, dann fest und trocken. Erst wenn sie fertig sind, kann er fliegen. Dann beginnt sein allererster Flug. Er hält die leere Hülle fest. Er hängt darunter, mit den Flügeln nach unten. Zuerst sind sie klein, weich und zerknittert. Flüssigkeit aus seinem Körper füllt sie. Wie ein Fächer werden sie weit und glatt. Nina schaut geduldig aus der Ferne. Ausgebreitet werden sie fest und trocken. Dann öffnet der Falter sie ganz weit. Die Flügel öffnen sich; er wartet. Sie werden glatt, dann fest und trocken. Erst wenn sie fertig sind, kann er fliegen. Dann beginnt sein allererster Flug. Im Sonnenlicht fliegt er zu einer Blüte. Die leere Hülle bleibt am Zweig.