Matemáticas
Polski
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt
Wesoła piosenka o kartonowym krokodylu pokazuje, jak dwa ramiona wychodzące z jednego wierzchołka tworzą kąt. Dzieci odkryją, że liczy się rozchylenie i kierunek ramion, a nie ich narysowana długość.
Escuchar
Elige una plataforma y usa el botón de reproducción de su reproductor.
La reproducción depende de la plataforma, la cuenta y el navegador. Puede ofrecerse una muestra.
Texto de los subtítulos de esta grabación.
Letra de la canción
Co tak klika w paszczy z kartonu?
Lena wycina dwa barwne paski.
Okrągły nit spina je na końcu.
Klik — przy tej kropce oba się obracają.
Porusza jeden — paszcza się otwiera.
Tu zaczynają się oba ramiona.
Wspólny początek to wierzchołek.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa.
Zbliż je — wtedy robi się mniejszy.
Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt.
Małej rybce z papieru starczy wąska szpara.
Dla dużej paszcza otwiera się szerzej.
Lena rozchyla paski — kąt rośnie.
Gdy je przybliża, robi się mniejszy.
Dużej otwiera paszczę w sam raz.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa.
Zbliż je — wtedy robi się mniejszy.
Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt.
Każde ramię jest tu półprostą.
Od wierzchołka biegnie w jednym kierunku.
Model pokazuje tylko jej kawałek.
Lena skraca pasek — kierunek i kąt bez zmian.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa.
Zbliż je — wtedy robi się mniejszy.
Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt.
Duża rybka mieści się w sam raz.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Letra de la versión en este idioma
¿Qué hace clic en el cocodrilo de cartón?
Lena corta dos tiras de colores.
Un broche redondo las une en la punta.
Clic: ambas giran desde ese punto.
Mueve una, y se abre la mandíbula.
Los dos brazos nacen en el mismo punto.
Ese inicio común se llama vértice.
Dos brazos, un vértice: forman un ángulo.
Al separarlos, el ángulo crece.
Al acercarlos, se vuelve menor.
Sus direcciones marcan su tamaño.
El pececito de papel cabe en la rendija.
El grande pide la boca más abierta.
Lena separa los brazos: crece el ángulo.
Si los acerca, se vuelve menor.
Para el pez grande, abre lo justo.
Dos brazos, un vértice: forman un ángulo.
Al separarlos, el ángulo crece.
Al acercarlos, se vuelve menor.
Sus direcciones marcan su tamaño.
Cada brazo es una semirrecta.
Desde el vértice, sigue en una dirección.
El cartón muestra solo un pedacito.
La tira se acorta sin girar: mismo ángulo.
Dos brazos, un vértice: forman un ángulo.
Al separarlos, el ángulo crece.
Al acercarlos, se vuelve menor.
Sus direcciones marcan su tamaño.
El pez grande cabe con la abertura justa.
Dos brazos, un vértice: ¡ángulo encontrado!