Bąbel gubi stado z oczu w mętnej zatoce, lecz rozpoznaje charakterystyczny gwizd mamy. Potem wysyła kliki i słucha ich echa, by znaleźć szerokie przejście. Radosna piosenka dla dzieci pokazuje, jak delfiny butlonose utrzymują kontakt, korzystają z echolokacji i zwracają uwagę ruchem oraz pluskiem.
Tekst na podstawie napisów do nagrania.
Tekst piosenki
Quem cruza a baía turva e azul?
É Bolha, um golfinho-nariz-de-garrafa
Nada com a mãe Onda e com o grupo
A relva esconde o grupo por um instante
Perto do focinho brilham bolhinhas
Pela relva vem o assobio de Onda
Bolha reconhece e assobia de volta
Sem se enxergar, o assobio vai longe
E mantém os golfinhos em contato
Cada nariz-de-garrafa tem o seu
Bolha sabe: sua mãe está por perto
Rochas escuras surgem diante de Bolha
Ele manda cliques e escuta os ecos
A parede próxima responde depressa
A rocha distante devolve mais tarde
Com ecolocalização, acha o vão largo
Sem se enxergar, o assobio vai longe
E mantém os golfinhos em contato
Cada nariz-de-garrafa tem o seu
Bolha sabe: sua mãe está por perto
Onda bate a cauda na superfície
O esguicho chama a atenção do grupo
Eles viram e atravessam o arco
Sem se enxergar, o assobio vai longe
E mantém os golfinhos em contato
Cada nariz-de-garrafa tem o seu
Bolha sabe: sua mãe está por perto
Depois do arco, o grupo se reúne
Tekst wersji językowej
Co miga w mętnej, turkusowej zatoce?
To Bąbel, mały delfin butlonosy
Z mamą Falą płynie razem ze stadem
Trawa morska kryje bliskich na chwilę
Przy jego pysku lśnią małe bąbelki
Z trawy płynie znajomy gwizd Fali
Bąbel go poznaje, odpowiada swoim
Gdy się nie widzą, gwizd leci w dal
Tak delfiny pozostają w kontakcie
Każdy butlonos ma swój własny gwizd
Bąbel już wie, że mama jest blisko
Przed Bąblem wyrastają ciemne skały
Wysyła serię kliknięć, potem słucha
Bliska ściana szybko odbija echo
Od dalszej skały wraca nieco później
Echolokacja wskazuje szerszą drogę
Gdy się nie widzą, gwizd leci w dal
Tak delfiny pozostają w kontakcie
Każdy butlonos ma swój własny gwizd
Bąbel już wie, że mama jest blisko
Fala uderza ogonem o wodę
Wielki plusk przyciąga uwagę stada
Wszystkie skręcają i płyną przez łuk
Gdy się nie widzą, gwizd leci w dal
Tak delfiny pozostają w kontakcie
Każdy butlonos ma swój własny gwizd
Bąbel już wie, że mama jest blisko
Za skalnym łukiem stado jest znów razem