Matematyka
Polski
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt
Wesoła piosenka o kartonowym krokodylu pokazuje, jak dwa ramiona wychodzące z jednego wierzchołka tworzą kąt. Dzieci odkryją, że liczy się rozchylenie i kierunek ramion, a nie ich narysowana długość.
Posłuchaj
Wybierz platformę, aby otworzyć jej odtwarzacz. Odtwarzanie rozpocznij jego przyciskiem Play.
Zakres odtwarzania zależy od platformy, konta i przeglądarki. Może być dostępny podgląd utworu.
Tekst na podstawie napisów do nagrania.
Tekst piosenki
Co tak klika w paszczy z kartonu?
Lena wycina dwa barwne paski.
Okrągły nit spina je na końcu.
Klik — przy tej kropce oba się obracają.
Porusza jeden — paszcza się otwiera.
Tu zaczynają się oba ramiona.
Wspólny początek to wierzchołek.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa.
Zbliż je — wtedy robi się mniejszy.
Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt.
Małej rybce z papieru starczy wąska szpara.
Dla dużej paszcza otwiera się szerzej.
Lena rozchyla paski — kąt rośnie.
Gdy je przybliża, robi się mniejszy.
Dużej otwiera paszczę w sam raz.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa.
Zbliż je — wtedy robi się mniejszy.
Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt.
Każde ramię jest tu półprostą.
Od wierzchołka biegnie w jednym kierunku.
Model pokazuje tylko jej kawałek.
Lena skraca pasek — kierunek i kąt bez zmian.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!
Rozchyl je szerzej — kąt się zwiększa.
Zbliż je — wtedy robi się mniejszy.
Ich kierunki mówią, jak duży jest kąt.
Duża rybka mieści się w sam raz.
Dwa ramiona, jeden wierzchołek — kąt!